ปี Zhongping ที่ 4 187AD 27 มกราคม 187 - 14 กุมภาพันธ์ 188
ในฤดูใบไม้ผลิ เดือนแรก วันที่ 16 กุมภาพันธ์ (jimao) มีการประกาศนิรโทษกรรมทั่วแผ่นดิน
เดือนที่สอง โจรกบฏกลุ่มนึงในหยงหยางได้สังหารนายอำเภอจงมู่
เดือนที่สาม โฮเบี้ยวข้าหลวงแห่งโฮหลำนำทัพเข้าโจมตีโจรกบฏ ได้รับชัยชนะ เขาจึงได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพรถม้าและทหารม้า
หันซุยสังหารเปียนเตียง เป่ยกงไป่หยูและลิเหวินฮู ยึดกองกำลังโจรกบฏทั้งหมดมากกว่าหนึ่งแสนคนเป็นของตัวเอง แล้วนำทัพมุ่งหน้าไปปิดล้อมที่ทำการเมืองหลงซี ลิเซียงหยูเจ้าเมืองหลงซีประกาศเป็นกบฏเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับหันซุย
เกงปิดผู้ตรวจการมณฑลเลียงจิ๋ว นำทัพผสมจากหกหัวเมืองเข้าโจมตีหันซุย เกงปิดแต่งตั้งเทียคูเป็นผู้ช่วยของเขาในที่ทำการ แต่เนื่องจากเทียคูนั้นเป็นคนในกลุ่มพ่อค้าคนกลางที่เอารัดเอาเปรียบและพวกขุนนางรับสินบน ทำให้บัณฑิตและชาวบ้านต่างเกลียดเขา
ฮกซีเจ้าเมืองฮันหยงได้พูดกับเกงปิดว่า นายท่าน ตัวท่านไม่มีประสบการณ์ในการบริหารมากนัก และชาวบ้านต่างก็ไม่รู้จักตัวท่านดีพอ เมื่อโจรกบฏได้ยินว่ากองทหารที่แข็งแกร่งของท่านยกทัพมา พวกเขาก็จะร่วมกันต่อต้านท่าน ผู้คนจากดินแดนชายแดนนั้นเป็นนักสู้ชั้นเลิศ มันยากนักที่จะต่อสู้กับพวกเขา อีกทั้งกองทัพเรานั้นซึ่งจะเกณฑ์ทหารใหม่ บรรดาทหารและนายกองต่างก็ไม่คุ้นเคยกัน อาจจะทำให้เกิดความในเข้าใจกันในสายบังคับบัญชาและจะก่อให้เกิดปัญหาภายหลัง
ทางเลือกที่ดีที่สุดของกองทัพเราคือการปล่อยให้กองทัพพักทัพไว้ระยะหนึ่งเพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจในกองทัพ ท่านควรให้รางวัลแก่คนที่มีความดีความชอบเพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจและลงโทษคนที่ทำผิดกฎกองทัพเพื่อให้คนที่เหลือกองทัพไม่ทำผิดกฎ แล้วเมื่อท่านกดดันกองทัพกบฏโดยการหยุดทัพไว้เช่นนี้ พวกเขาจะพูดว่าทัพของท่านเกรงกลัวพวกเขาจนไม่กล้าต่อสู้ด้วย เหล่าคนชั่วนั้นต่างต้องการความเป็นใหญ่ ไม่ช้าพวกเขาก็จะทะเลาะกันแย่งกันเป็นผู้นำ หลังจากนั้นท่านค่อยนำทหารที่รู้แล้วว่าถ้ามีความดีความชอบในกองทัพจะได้รางวัลเช่นไร นำพวกเขาเข้าต่อสู้กับโจรกบฏที่ไร้การควบคุม ท่านเพียงแต่นั่งคอยเวลาเท่านั้น แล้วความสำเร็จก็จะมาถึง แต่ เกงปิดไม่เห็นด้วยกับแผนการของเขา
ในฤดูร้อนเดือนที่สี่ เกงปิดมาถึงเต๊กโตเสีย ที่นั่นเองคนสนิทของเขาได้ก่อกบฏขึ้นและเข้าร่วมกับโจรกบฏ พวกเขาฆ่าเทียคูและเกงปิด
แล้วโจรกบฏก็ได้บุกมาปิดล้อมเมืองฮันหยง ซึ่งในเมืองฮันหยงนั้นเหลือทหารเพียงน้อยนิดและแทบไม่มีเสบียงอาหารเลย แต่ฮกซีก็ยังไม่ยอมทิ้งเมือง
ในตอนนั้นมี ทหารม้าหลายพันคนของชนเผ่าจากปักเต้ซึ่งติดตามในทัพโจรกบฏแต่ไม่ได้เข้าร่วมในการโจมตีเมืองฮันหยง ในอดีตพวกเขาเคยได้รับไมตรีอย่างดีจากฮกซี พวกเขาจึงมาคารวะฮกซีนอกกำแพงเมือง ขอร้องให้ฮกซียอมรับให้พวกเขาช่วยอารักขาฮกซีกลับบ้านเกิด
โปหั้น (ฮกก้าน. ฟูกัน) บุตรของฮกซี (ฟูซี) ซึ่งอายุเพียงสิบสามปี ได้พูดกับบิดาของเขาว่า บ้านเมืองล้วนสับสนวุ่นวาย ด้วยเหตุใดตัวท่านจึงไม่เคยได้รับการช่วยเหลือและเหลียวแลจากราชสำนัก ท่านมีทหารจำนวนน้อยเกินกว่าที่จะต่อสู้ป้องกันเมือง ท่านควรจะยอมรับข้อเสนอจากคนเผ่าเกี๋ยงและชนเผ่าอื่น ๆ กลับไปยังบ้านเกิดของเรา รอจนกว่าผู้มีความสามารถได้แสดงตัวออกมาปกป้องบ้านเมือง แล้วค่อยร่วมมือกับเขา
ก่อนที่เขาจะพูดจบ ฮกซีได้ถอนหายใจออกมาแล้วพูดว่า เจ้ารู้ดีว่าข้าต้องตาย ความเป็นปราชญ์นั้นเกิดได้กับคนทุกคน แม้ว่ายศต่ำต้อยเพียงใดก็ไม่ควรที่จะละทิ้งหน้าที่แห่งตน โจวแห่งราชวงศ์ Yin นั้นโหดร้ายและเป็นทรราชย์ แต่กระนั้น Boyi ก็ยังยอมตายเพื่อเขาเพราะว่าไม่สามารถอยู่กินเบี้ยหวัดของราชวงศ์โจวได้ ตัวข้านั้นรับราชการในช่วงเวลาแห่งความวุ่นวาย ข้าไม่สามารถที่จะไต่เต้าตำแหน่งขุนนางชั้นสูงตามที่ใจปรารถนาได้ แต่ข้าก็กินเบี้ยหวัดราชสำนักฮั่น จะให้ข้าหนีเอาตัวรอดในเวลาที่ฮ่องเต้มีปัญหา แล้วข้าจะหนีไปที่ใดได้ ข้าต้องตายอยู่ที่นี่ ตัวเจ้านั้นมีพรสวรรค์และปราดเปรื่องในหลายเรื่อง ข้าหวังว่าเจ้าจะทำหน้าที่รับใช้บ้านเมืองได้ เอียวฮุยขุนนางอาลักษณ์จะเป็นเหมือนผู้ปกครองของเจ้าสืบไปเหมือนอย่าง Cheng Ying ที่ดูแลทายาทของราชวงศ์จ้าว
หวางกัวะแห่งเต๊กโตเสีย ได้ส่ง ฮองเอี๋ยนอดีตเจ้าเมืองจิวกวน ไปพูดกับฮกซีว่า แผ่นดินนี้ได้ตีจากราชสำนักฮั่นแล้ว ท่านเจ้าเมืองพร้อมที่จะเป็นผู้นำของพวกเขาหรือไม่ ฮกซีเอามือของเขาไปกุมกระบี่แล้วตะคอกใส่ ฮองเอี๋ยนว่า เจ้าเป็นขุนนางที่ได้รับตราตำแหน่งของราชสำนักฮั่น เหตุใดถึงได้ยอมลดตัวมาเป็นคนส่งสารของพวกโจรกบฏ แล้วฮกซีก็นำกองทัพเข้าต่อสู้และตายท่ามกลางสนามรบ
ม้าเท้งแห่งหยูฟุเฟงซึ่งเป็นขุนพลในสังกัด เกงปิดได้นำทัพก่อกบฏและเข้าร่วมกับหันซุย พวกเขา หวางกัวะเป็นผู้นำ และเข้าโจมตีดินแดนสามหัวเมือง
เพราะว่าโจรกบฏยังไม่ถูกปราบอย่างราบคาบ เตียวอุ๋นจึงถูกปลดจากตำแหน่งไท่เว่ย ซือถูซุ่ยเลี่ยจึงได้รับแต่งตั้งเป็นไท่เว่ยแทน ในเดือนที่ห้า ซือคงซู่เซี่ยงได้รับแต่งตั้งเป็นซือถูและหัวหน้าขุนนางในวังหลวง เตงกงแห่งอาณาจักรเป่ยได้รับแต่งตั้งเป็นซือคง
ก่อนหน้านั้น เตียวอุ๋นได้นำทหารม้าเร็วสามพันนายจากเผ่าหวูฮวนจากมณฑลอิวจิ๋วมาเพื่อใช้ทำการศึกในมณฑลเลียงจิ๋ว เตียวซุ่นแห่งยีหยงอดีตไจเสี่ยงแห่งจงซานได้ขอให้มอบตำแหน่งผู้นำทัพนี้ให้เขา แต่เตียวอุ๋นปฏิเสธและมอบตำแหน่งนี้ให้กับกองซุนจ้านแห่งเลียวซีนายอำเภอซัวะ
เมื่อกองทัพมาถึงเมืองกิ เผ่าหวูฮวนได้ข่าวว่าไม่มีเสบียงศึกจากทางการให้พวกเขา พวกเขาหลายคนจึงก่อกบฏและกลับบ้านเกิด
เตียวซุ่นซึ่งไม่พอใจที่เขาไม่ได้รับตำแหน่งผู้นำทัพนี้ ได้เข้าร่วมกับเตียวกีซึ่งเป็นคนจากเมืองเดียวกัน และเคยได้รับตำแหน่งเจ้าเมืองไท่ซาน และเป็นหัวหน้าชนเผ่าหวูฮวน คิวลิจู พวกเขาเข้าโจมตีเมืองกิด้วยกัน สังหารกงคิฉู่ขุนพลผู้ปกป้องเผ่าหวูฮวน เล่าเตงเจ้าเมืองปักเป๋ง หยางจงเจ้าเมืองเลียวตั๋ง ทัพของพวกเขานั้นมีจำนวนเกินแสนคน พวกเขาตั้งค่ายอยู่ที่เฟยหยู และเตียวกีได้สถาปนาตัวเองเป็นฮ่องเต้ เตียวซุ่นนั้นตั้งตัวเองเป็นแม่ทัพผู้ปกครองจักรวาลและอ๋องแห่งความสงบสุขและการจัดการ พวกเขาได้ส่งจดหมายถึงเหล่ามณฑลและหัวเมืองต่าง ๆ ว่า สวรรค์ได้ลิขิตให้เตียวกีสืบทอดต่อจากราชวงศ์ฮั่น ดังนั้นฮ่องเต้เลนเต้ควรที่จะสละราชสมบัติและส่งซานก๋งและเหล่าเสนาบดีของเขามารับใช้ฮ่องเต้คนใหม่
ในฤดูหนาวเดือนที่คูเสงโจรกบฏแห่งเตียงสาได้ตั้งตัวเองเป็นแม่ทัพ เขาได้มีกำลังคนมากกว่าหมื่นคน มีราชโองการแต่งตั้งซุนเกี๋ยนขุนนางที่ปรึกษาเป็นเจ้าเมืองเตียงสา ซุนเกี๋ยนนำทัพเข้าโจมตีโจรกบฏและกำจัดพวกเขา ด้วยความดีความชอบนี้ซุนเกี๋ยนจึงได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาแห่งบู๊เฉียง
ในเดือนที่สิบเอ็ด ไท่เว่ยซุยเลี่ยออกจากตำแหน่ง โจโก๋ (บิดาโจโฉ)เสนาบดีการเกษตรได้รับแต่งตั้งเป็นไท่เว่ยแทน
ในเดือนที่สิบสอง เผ่าฉู่เกอ ได้ก่อกบฏขึ้น
ในปีนี้ ตำแหน่งพระยาในดินแดนของราชสำนักฮั่นได้ถูกขายด้วยราคาห้าล้าน
ตันซื่อหัวหน้าของไท่คิว ได้เสียชีวิตลง มีคนมากกว่าสามหมื่นคนจากทั่วสารทิศในแผ่นดินไปร่วมงานศพของเขา ในบ้านเกิดของเขา ตันซื่อ ได้จัดการปัญหาทุกอย่างด้วยดีและยุติธรรม เมื่อใดที่เกิดมีข้อขัดแย้งกันขึ้น ชาวบ้านจะไปให้เขาตัดสินให้ เขาจะอธิบายว่าผู้ใดเป็นฝ่ายถูกและใครเป็นฝ่ายผิด และไม่มีผู้ใดที่ไม่พอใจผลการตัดสินของเขา ผู้คนพากันถอนใจพูดว่า ใคร ๆ ต่างก็ยอมที่จะถูกลงโทษตามกฎหมายดีกว่าถูกท่านตันซื่อเกลียดชัง
เมื่อเอียวซีและตันต่ำได้ถูกแต่งตั้งเป็นซานก๋งและเสนาบดี มีขุนนางจำนวนมากที่เคารพพวกเขา แต่พวกเขาทั้งสองต่างก็เสียใจพูดว่า ตันซื่อนั้นเป็นคนที่คู่ควรกับตำแหน่งขุนนางสูงสุดนี้ พวกเขาละอายใจยิ่งนักที่ได้รับตำแหน่งสูงกว่าตันซื่อ
Sanguo in Thai Language
All informations about Sanguo in this website was translated from other sanguo websites. Main informations are from asianstudies.anu.edu.au by Adjunct Professor Rafe de Crespigny, wikipedia.org and kongming.net. It takes almost a year for me to completed all informations, I hope Sanguo fan in Thailand will like it.เนื้อหาเกี่ยวกับสามก๊กในเวบนี้ ผมแปลจากเวบที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสามก๊กภาษาอังกฤษ เนื้อหาส่วนหลักนั้นนำมาจาก ผลงานของ ศาสตราจารย์ Rafe De Crespigny โดยได้รับการอนุญาตจากตัวศาสตราจารย์ และทางมหาวิทยาลัย Australian National University โดยทางมหาวิทยาลัยขอให้ลงข้อความนี้
1. the original English version was published by the Faculty of Asian Studies Australian National University in 1996.
1. บทความต้นฉบับภาษาอังกฤษนี้ ได้ถูกตีพิมพ์โดยคณะเอเชียนศึกษา มหาวิทยาลัย Australian National ในปี 1996
2. This writer have the authors permission to publish his work in translation.
2. ผู้เขียนได้รับการอนุญาตจากผู้เขียนต้นฉบับนี้แล้วให้สามารถทำการเผยแพร่ผลงานแปลได้
ตามความประสงค์ของทางมหาวิทยาลัย บทความบางส่วนแปลมาจากเวบ wikipedia.org และ kongming.net
สามก๊ก
 |
|
 |
เนื้อเรื่องสามก๊ก
|
 |
เกร็ดสามก๊ก รายชื่อสามก๊ก(ใหม่) รายชื่อสามก๊ก แผนที่สามก๊ก แผนผังตระกูลซุน ยศทหารและขุนนางในสามก๊ก |
 |
|
 |