220 AD (22 กุมภาพันธ์ 220 – 9 กุมภาพันธ์ 221)
ในฤดูใบไม้ผลิ เดือนแรก วุยอ๋องมาถึงเมืองลกเอี๋ยง วันที่ 15 มีนาคม โจโฉก็เสียชีวิต
โจโฉเป็นผู้รู้จักใช้ผู้คนและมีความสามารถในการตัดสินผู้คนเป็นเลิศ เป็นการยากที่จะหลอกหลวงเขา เขาจดจำและคัดเลือกคนที่มีความสามารถโดยไม่คำนึงถึงชาติตระกูล เขาแต่งตั้งตำแหน่งที่เหมาะสมให้กับคนที่มีความสามารถต่างกันไป
ในการเผชิญหน้ากับข้าศึกในการรบ โจโฉสงบและผ่อนคลายในการบัญชาการเหมือนเขาเองไม่มีความคิดที่จะสู้รบ แต่แล้วเขากลับคว้าโอกาสสร้างชัยชนะด้วยแรงใจแรงกายที่เหมือนไม่มีวันหมด
โจโฉพร้อมที่จะมอบทองคำหลายพันแท่งเป็นรางวัลให้กับคนที่ทำความดี แต่กลับไม่มอบรางวัลแม้แต่เงินเพียงแท่งเดียวให้กับคนที่ไม่มีความดีความชอบ โจโฉเข้มงวดกวดขันในการบังคับใช้กฎหมาย คนที่ละเมิดกฎล้วนถูกสังหารเสมอ บางครั้งโจโฉอาจจะร่ำไห้เพื่อคนผิดเหล่านั้น แต่ไม่เคยมีคนใดได้รับการอภัยโทษ
นิสัยของโจโฉนั้นเป็นคนสำรวมและควบคุมตัวเองอยู่เสมอ เขาไม่มีความสนใจในเครื่องประดับต่าง ๆ
ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ทำให้โจโฉสามารถปราบคนที่มีความสามารถที่สุดหลายคนในสมัยของเขา และยึดครองแผ่นดินส่วนใหญ่ของเมืองจีนได้